حکایت خوبان ۲۰۷ | دوربین‌هایی که امام را می‌دیدند، امامی که خدا را می‌دید

 دوربین‌هایی که امام را می‌دیدند، امامی که خدا را می‌دید

روزی که شاه فرار کرد ما در نوفل‌لوشاتو بودیم. تمام خبرنگاران کشورهای مختلف از آفریقا، از آسیا، از اروپا و امریکا آنجا بودند و شاید صد و پنجاه دوربین فقط صحبت‌های امام را مستقیم پخش می‌کردند. می‌خواستند ببینند امام چه تصمیمی دارد. امام بر روی صندلی کنار خیابان ایستاده بود. چند دقیقه صحبت کرد و مسائل خودش را گفت. یک‌مرتبه برگشت و گفت: «احمد ظهر شده؟» گفتم: «بله الآن ظهر است.» بی‌درنگ امام گفت: «والسلام علیکم و رحمت الله و برکاته!»

شما ببینید در چه لحظه‌ای امام صحبت‌هایش را رها کرد، برای این‌که نمازشان را اول وقت بخواند؛ درجایی که تلویزیون‌های سراسری، هرکدام میلیون‌ها بیننده دارد.

منبع: برداشت‌هایی از سیره امام خمینی (ره)، ج 3، ص 57، به نقل از تارنمای سیره علما

امام خمینی (ره)

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.